Grondgedachten

De onderstroom van het boek Thuis zijn in het onbekende wordt gedreven door verschillende kerngedachten. De drie belangrijkste staan hieronder beschreven.

Van zelf maken naar gevonden worden

Wij leven in een samenleving waarin we elkaar voorspiegelen dat we de architect zijn van ons eigen leven. Als je er maar hard genoeg voor werkt dan is alles mogelijk. Zo staan we aan de geboorte van ons eigen succes: een geslaagd leven is een individuele prestatie. Althans, dat is het dominante verhaal van onze tijd.

Thuis zijn in het onbekende vertrekt daarentegen van de andere kant. Het betoogt dat wij niet zozeer de wereld maken, maar dat de wereld en de mensen om ons heen ons in sterke mate vormen. Dat zet ‘leven’ in een ander licht. Naast eigen inzet gaat het er bovenal om oog te hebben voor wat op onze weg komt. Niet alleen zelf dingen vinden dus, maar onszelf ook gevonden laten worden en daar oog voor hebben: door spontane ontmoetingen andere mensen, onverwachte inzichten en richtinggevende ideeën en mogelijkheden die op ons pad komen. 

Een andere grondhouding

De huidige samenleving is er een van controle. Als er ongelukken gebeuren, als het maatschappelijk leven anders loopt dan verwacht, is er een collectieve roep om meer regels en wetten. Eigenlijk best merkwaardig in een wereld die alleen maar complexer wordt.

Maar wat als we nu eens niet vertrekken vanuit controle? Wat als we de onzekerheid niet wegduwen, maar er middenin durven te gaan staan? Precies dat doet Thuis zijn in het onbekende door in te zetten op improvisatievermogen, creativiteit en de kracht van spontaniteit. Deze kernwoorden kunnen ons helpen bij het vormen van een andere persoonlijke basishouding. Een houding van vertrouwen, nieuwsgierigheid en verwondering die minder vatbaar is voor angst en onzekerheid. Dat verandert de complexiteit waarin we staan natuurlijk niet, maar wel onze omgang ermee. Het helpt ons ook om een ander verhaal te vertellen: over onszelf, de wereld en wat we echt van waarde vinden.

Van plannen naar meanderen

‘Plannen’ is een sleutelwoord van deze tijd. Zowel werk als privé vragen om nauwkeurige organisatie. We organiseren niet alleen het heden, liefst ook de toekomst. Doelgerichtheid staat voorop. Wat we doen moet bovenal nut hebben: lummeltijd is weggegooide tijd.

Maar zijn we niet doorgeschoten in onze planningsdrang en ons nuttigheidsdenken? Lopen we niet veel moois mis wanneer we met oogkleppen op er alleen op gericht zijn om het volgende target te halen? Veel van ons voelen wel aan dat het antwoord hierop ‘ja’ is. Thuis zijn in het onbekende reikt perspectieven aan om anders te leren kijken. Zo zet het in op meanderen en verdwalen. In plaats van de kortste weg te nemen, valt er veel te vinden als we het aandurven om eens te verdwalen en ons te laten verrassen door wat we vinden. De kans is groot dat we ontdekken dat ons geluk heel ergens anders ligt dan we vermoeden.

Scroll to top